Nietzsche ve Nihilizm

tarafından
57
Nietzsche ve Nihilizm

Nihilizm diğer adıyla hiççilik, var olan ve var olacak bütün değerleri ve mevcut düzeni tamamen reddeden bir anlayıştır. Bununla birlikte Nihilistler, gözle göremedikleri her şeyi yani metafiziği tamamen yok sayarak ahlaka ve ahlakla birlikte ahlaki bütün erklere karşı çıkarlar. Ayrıca bir iradeye tabi değildirler ve herhangi bir iradenin boyunduruğu altına girmeyi kesinlikle kabul etmezler.


Friedrich Nietzsche, bilinen en büyük ve en ünlü Nihilisttir. Onun nihilizmi ilk aşamada Schopenhauer’dan etkilenmiştir. Ama Nietzsche nihilizmi, hiçbir nihilist düşünürün düşüncelerinden daha az radikal değildir. Ona göre Nihilizmin temel dayanak noktaları doğru olmasına rağmen nihilizm dendiğinde olması gerektiğinden daha yanlış, farklı ve eksik bir tanımlama anlaşılıyor idi. Bu sebeple Nietzsche, nihilizmi tekrar temellendirmiş ve nihilizmi eksileri ve artıları ile birlikte değerlendirmiştir. Bu durum da geçmişte, günümüzde ve gelecekte Nietzsche ve Nihilizm başlığı altında binlerce felsefi ürünün vücut bulmasına sebep olacaktır.


Nietzsche: Nihilizm Üzerine Bazı Mülahazalar
Nietzsche’nin nihilizmi, nihilizmden anlaşılan eksik ve yanlış tanımların giderildiği ve varoluşsal olarak kararlı bir anlayıştır. Nietzsche, o dönemde yaygın bir görüş olan Batılı felsefi gelenekleri tamamen reddeder ve bu reddedişe teolojik gelenekleri de dahil eder. Burada ünlü düşünürün gerekçesi ise bu konuların anlamsız olduğudur. Bu bağlamda ise Avrupa toplumunu ve kültürünü bitik ve içerikten yoksun olarak tanımlar. Nietzsche’nin nihilizmi karmaşıktır. Batı felsefi geleneğinin; genel olarak bilimin, dinin ve özel olarak Hıristiyanlığın yanlış olduğunu düşünmekle kalmaz, aynı zamanda onları içsel olarak nihilist olmakla suçlar.


Nietzsche, modern insanın tabi olduğu değerlerin ahlaken ve geleneksel anlamda çöktüğünü düşünür. Bu sebeple insanların bırakamadığı eski değerlerin bırakılması ve yerlerine yeni değerler kurulması zaruri bir durumdur. İşte bu yeni değerleri yaratabilen insan, üstün insandır. Üstün insanın özgürlüğünün kriteri, ne ölçüde değer yaratabildiği ile eşdeğer konumdadır.


Nietzsche’ye göre insanlar iyi-kötü tasnifine tabidir. Egemen ahlak ise bireyin bu ikili tasniften hangi kategoride olduğuna bağlı olarak gelişim gösterir. Mevcut ahlak ise her zaman zayıf insanlardan vücut bulur ve bahsi geçen ahlak sistemi köle ahlakı olarak tanımlanır. Köle ahlakının tam karşısında ise efendi ahlakı yer almaktadır.


Köle Ahlakı ve Efendi Ahlakı
Köle ahlakı, insanların acizliklerini ön plana çıkarır; bu da Nietzsche için bireyin yaşamsal gücünün körelmesine neden olur. Köle ahlakına sahip kişi, acizliğini unutmak adına bir tanrıya gereksinim duyar.

Köle ahlakının tam karşısında yer alan efendi ahlakı, yeni değerler yaratabilme kudretine sahip üstün insanların sahip olduğu ahlaktır. Üstün insan olarak nitelendirilen bireyler, herkesin sorgusuz kabul ettiği ve değiştirilmesine imkânsız gözüyle bakılan değerleri sorgulayan ve yeni değerler yaratabilme yetisine sahip insandır. Üstün insan, ahlak anlayışını yarattığı değerlerle oluşturduğundan hiçbir zaman evrensel ahlaka tabi değildir.

Meta Etiket: Rehber içerik formatında hazırlanan Nietzsche ve Nihilizm başlıklı metin, bireylerin talep ettiği soruları yanıtlar niteliktedir.